Plan: CI dla repozytoriów Logintegry¶
[PLAN] Stan na 2026-09-30.
Dotyczy repozytoriów aplikacji, teamcity-configuration-as-a-code, apollo-docker i logintegra-ansible.
Strona jest dla zespołu, który utrzymuje TeamCity i procesy wdrożeń.
Problem¶
TeamCity wdraża, odtwarza bazy i uruchamia serwery, ale prawie nie sprawdza zmian przed scaleniem.
| Obszar | Stan na 2026-09-30 |
|---|---|
| Pull requesty | Żadna konfiguracja nie używa pullRequests ani commitStatusPublisher, więc PR nie dostaje wyniku builda. |
| Testy backendu | ApolloRunGradleCheck nie ma wyzwalacza i powiadamia Slacka tylko o zawieszonym buildzie. |
| Lint frontendu | Skrypt lint:teamcity kończy się return 0, więc błędy lintu nie zatrzymują builda. |
| Testy w repozytoriach | apollo/backend ma 36 specyfikacji, mikroserwis-sms nie ma testów. |
| Artefakty | Środowiska testowe dostają obraz z bootJar, a produkcja plik war zbudowany osobno. |
| Buildy na hostach | apollo-docker.sh klonuje 10 repozytoriów na hosta testowego i buduje tam obrazy. |
| Sekrety | Token Bitbucketa leży w ToolboxConstants.kt, a hasła w śledzonym .env repozytorium apollo-docker. |
| Zmiany przez commit | Od czerwca 2026 powstało 21 commitów ze zmianą gałęzi testów i 8 z nowym tokenem. |
| Logika w DSL | Konfiguracja ma 13 tys. linii Kotlina i 57 bloków scriptContent, których nie da się uruchomić lokalnie. |
Zasady¶
- Każda zmiana trafia do gałęzi głównej przez PR z zielonym buildem.
- Build aplikacji jest opisany w jej repozytorium i działa tak samo lokalnie i w CI.
- Aplikację budujemy raz, a na kolejne środowiska promujemy ten sam artefakt.
- Sekrety są tylko w bezpiecznych parametrach TeamCity albo w Vault.
- TeamCity wiąże kroki ze sobą, a nie zawiera logiki.
- Serwery tworzy Terraform, a konfiguruje Ansible, więc TeamCity nie zarządza maszynami.
Docelowy przepływ¶
flowchart LR
pr[PR w Bitbucket] --> check[PR check<br/>lint, testy, build]
check -->|status| pr
pr -->|merge| main[develop / release-*]
main --> build[Build artefaktu<br/>war + obraz, wersja]
build --> reg[(Registry<br/>obrazy i war)]
reg --> test[Środowiska testowe<br/>apollo-docker]
reg --> qa[QA<br/>tomcat-node]
qa -->|ręczne zatwierdzenie| prod[Produkcja<br/>Tomcat]
classDef ci stroke:#1e88e5,stroke-width:2px
classDef env stroke:#43a047,stroke-width:2px
class check,build ci
class test,qa,prod env
Niebieskie obramowanie oznacza build w CI, zielone oznacza środowisko.
Konwencje¶
| Element | Konwencja |
|---|---|
| Gałęzie | develop, master, A-12345, DEV-123, release-4.172.0, hotfix-4.172.1 |
| Wersja artefaktu | 4.172.0 z gałęzi release, 4.172.0-dev.<liczba commitów>+<sha> z develop |
| Tag obrazu | wersja artefaktu oraz develop jako tag przesuwany |
| Skrypty CI w repozytorium | ci/check.sh, ci/build.sh, ci/publish.sh |
| Wynik testów | JUnit XML w build/test-results/ albo test-results/ |
Nazwy hotfixów w apollo/backend mają trzy formy: hotfix-N.N.N, hotfix-N_N_N i hotfix_N_N_N.
Obowiązuje tylko pierwsza.
Plan wdrożenia¶
Etap 0: sekrety¶
Unieważniamy token Bitbucketa z ToolboxConstants.kt i tworzymy nowy.
Nowy token trafia do parametru credentialsJSON: w TeamCity.
W apollo-docker zostaje .env.example z wartościami <VAULT>, a .env.local na hoście tworzy rola Ansible apollo_docker.
Klucz google-storage-test-key.p12 znika z repozytorium i trafia do Vault.
Oba repozytoria dostają skan gitleaks w PR check.
Gotowe, gdy gitleaks detect nie znajduje sekretów w bieżącej wersji obu repozytoriów.
Etap 1: PR check dla Apollo¶
Pierwsze są apollo/backend i apollo/frontend, bo tam powstaje najwięcej zmian.
Każde repozytorium dostaje build „PR check” z funkcjami pullRequests dla Bitbucket Cloud i commitStatusPublisher.
| Repozytorium | PR check |
|---|---|
apollo/backend |
./gradlew check oraz generowanie OpenAPI |
apollo/frontend |
npm ci, npm run lint, ember test w Chrome headless |
Lint frontendu przestaje kończyć się return 0.
Istniejące błędy lintu trafiają do pliku wyjątków, żeby nowe błędy zatrzymywały build.
W Bitbucket włączamy regułę scalania „co najmniej jeden udany build”.
Gotowe, gdy PR z nieprzechodzącym testem nie da się scalić w obu repozytoriach.
Etap 2: build w repozytorium¶
Każde repozytorium dostaje katalog ci/ ze skryptami z tabeli konwencji.
Build w TeamCity wywołuje jeden skrypt.
Bloki scriptContent z logiką przenosimy do skryptów w repozytorium aplikacji.
Do teamcity-configuration-as-a-code/.teamcity/scripts/ trafia tylko logika, która nie należy do żadnej aplikacji.
PR check dostają też apollo-admin, mikroserwisy i infokiosk.
Gotowe, gdy każdy build aplikacji w TeamCity ma jeden krok, który da się uruchomić lokalnie.
Etap 3: jeden artefakt¶
Backend buduje raz bootWar z numerem wersji.
Ten sam plik war trafia na Tomcat i do obrazu Dockera, który uruchamia go przez java -jar.
Obrazy i pliki war trafiają do jednego registry z wersją w nazwie.
apollo-docker pobiera obrazy według tagów z .docker-tags i niczego nie buduje.
Z apollo-docker.sh znikają get_repos, pull i build_and_push oraz plik docker-compose.build.yaml.
Gotowe, gdy QA i produkcja uruchamiają plik war o tej samej sumie SHA-256 co obraz na środowisku testowym.
Etap 4: wdrożenia jako promocja¶
Wdrożenie przyjmuje wersję artefaktu, a nie gałąź.
Środowisko testowe zespołu dostaje najnowszą wersję ze swojej gałęzi release, ustalaną w czasie builda.
To usuwa commity ze zmianą gałęzi testów w konfiguracji.
Wdrożenie na produkcję wymaga ręcznego zatwierdzenia w TeamCity i wersji, która przeszła QA.
Hosty pochodzą z dynamicznego inventory, zgodnie z planem teamcity-dynamic-targets.md w logintegra-ansible.
Gotowe, gdy nowa gałąź release albo nowy host nie wymaga commitu w teamcity-configuration-as-a-code.
Etap 5: TeamCity bez operacji na serwerach¶
Budowy takie jak HandleScalewayServerTemplate i ExecuteAnsibleCommand zastępujemy playbookami Ansible i Terraformem, uruchamianymi z logintegra-dev.
Odtwarzanie baz przechodzi do narzędzia w repozytorium, np. logintegra-toolbox-cli.
TeamCity może takie narzędzie wywołać, ale nie zawiera jego logiki.
Gotowe, gdy konfiguracja TeamCity nie zawiera poleceń scw, ansible-playbook ani pg_restore.
Etap 6: widoczność¶
TeamCity zbiera wyniki testów z JUnit XML i oznacza niestabilne testy.
Slack dostaje powiadomienia tylko o błędach na develop, release-* i master.
Każdy PR check trwa krócej niż 15 minut dzięki cache Gradle i npm na agentach.
Gotowe, gdy zespół przez dwa tygodnie nie wyłącza powiadomień z CI.
Ryzyka¶
| Ryzyko | Co robimy |
|---|---|
| Obowiązkowy zielony build blokuje pilne poprawki | Administrator repozytorium może scalić PR z pominięciem reguły, a każdy taki przypadek trafia do YouTrack. |
| Testy backendu wymagają bazy PostgreSQL | PR check uruchamia bazę w kontenerze obok builda. |
| Testy Ember w Chrome headless są niestabilne | Niestabilne testy trafiają na listę w TeamCity, a nie są wyłączane po cichu. |
Obraz uruchamiający war zachowuje się inaczej niż Tomcat |
QA działa na tomcat-node, więc różnice wyjdą przed produkcją. |
| Agenci TeamCity są za słabi na równoległe PR checki | Mierzymy kolejkę przez pierwsze dwa tygodnie i dopiero wtedy decydujemy o nowych agentach. |
Otwarte pytania¶
- Które registry przechowuje obrazy i pliki
war, skoroREGISTRY_URLw.envjest puste? - Czy Bitbucket Pipelines ma przejąć PR checki, jeśli TeamCity po etapie 2 nadal będzie trudny?
- Kto zatwierdza wdrożenie na produkcję i czy wystarczy do tego rola w TeamCity?
- Czy
mikroserwis-smsna Grails 4 i Javie 8 dostaje testy, czy czeka na migrację?
Ostatnia zmiana: 2026-09-30 · Dariusz Bąkowski
Zbudowano: 2026-11-20 10:32 UTC · wersja 1.0.0 · rewizja: 19fcdc12e