Przejdź do treści

Plan: CI dla repozytoriów Logintegry

[PLAN] Stan na 2026-09-30. Dotyczy repozytoriów aplikacji, teamcity-configuration-as-a-code, apollo-docker i logintegra-ansible. Strona jest dla zespołu, który utrzymuje TeamCity i procesy wdrożeń.

Problem

TeamCity wdraża, odtwarza bazy i uruchamia serwery, ale prawie nie sprawdza zmian przed scaleniem.

Obszar Stan na 2026-09-30
Pull requesty Żadna konfiguracja nie używa pullRequests ani commitStatusPublisher, więc PR nie dostaje wyniku builda.
Testy backendu ApolloRunGradleCheck nie ma wyzwalacza i powiadamia Slacka tylko o zawieszonym buildzie.
Lint frontendu Skrypt lint:teamcity kończy się return 0, więc błędy lintu nie zatrzymują builda.
Testy w repozytoriach apollo/backend ma 36 specyfikacji, mikroserwis-sms nie ma testów.
Artefakty Środowiska testowe dostają obraz z bootJar, a produkcja plik war zbudowany osobno.
Buildy na hostach apollo-docker.sh klonuje 10 repozytoriów na hosta testowego i buduje tam obrazy.
Sekrety Token Bitbucketa leży w ToolboxConstants.kt, a hasła w śledzonym .env repozytorium apollo-docker.
Zmiany przez commit Od czerwca 2026 powstało 21 commitów ze zmianą gałęzi testów i 8 z nowym tokenem.
Logika w DSL Konfiguracja ma 13 tys. linii Kotlina i 57 bloków scriptContent, których nie da się uruchomić lokalnie.

Zasady

  1. Każda zmiana trafia do gałęzi głównej przez PR z zielonym buildem.
  2. Build aplikacji jest opisany w jej repozytorium i działa tak samo lokalnie i w CI.
  3. Aplikację budujemy raz, a na kolejne środowiska promujemy ten sam artefakt.
  4. Sekrety są tylko w bezpiecznych parametrach TeamCity albo w Vault.
  5. TeamCity wiąże kroki ze sobą, a nie zawiera logiki.
  6. Serwery tworzy Terraform, a konfiguruje Ansible, więc TeamCity nie zarządza maszynami.

Docelowy przepływ

flowchart LR
    pr[PR w Bitbucket] --> check[PR check<br/>lint, testy, build]
    check -->|status| pr
    pr -->|merge| main[develop / release-*]
    main --> build[Build artefaktu<br/>war + obraz, wersja]
    build --> reg[(Registry<br/>obrazy i war)]
    reg --> test[Środowiska testowe<br/>apollo-docker]
    reg --> qa[QA<br/>tomcat-node]
    qa -->|ręczne zatwierdzenie| prod[Produkcja<br/>Tomcat]

    classDef ci stroke:#1e88e5,stroke-width:2px
    classDef env stroke:#43a047,stroke-width:2px
    class check,build ci
    class test,qa,prod env

Niebieskie obramowanie oznacza build w CI, zielone oznacza środowisko.

Konwencje

Element Konwencja
Gałęzie develop, master, A-12345, DEV-123, release-4.172.0, hotfix-4.172.1
Wersja artefaktu 4.172.0 z gałęzi release, 4.172.0-dev.<liczba commitów>+<sha> z develop
Tag obrazu wersja artefaktu oraz develop jako tag przesuwany
Skrypty CI w repozytorium ci/check.sh, ci/build.sh, ci/publish.sh
Wynik testów JUnit XML w build/test-results/ albo test-results/

Nazwy hotfixów w apollo/backend mają trzy formy: hotfix-N.N.N, hotfix-N_N_N i hotfix_N_N_N. Obowiązuje tylko pierwsza.

Plan wdrożenia

Etap 0: sekrety

Unieważniamy token Bitbucketa z ToolboxConstants.kt i tworzymy nowy. Nowy token trafia do parametru credentialsJSON: w TeamCity. W apollo-docker zostaje .env.example z wartościami <VAULT>, a .env.local na hoście tworzy rola Ansible apollo_docker. Klucz google-storage-test-key.p12 znika z repozytorium i trafia do Vault. Oba repozytoria dostają skan gitleaks w PR check.

Gotowe, gdy gitleaks detect nie znajduje sekretów w bieżącej wersji obu repozytoriów.

Etap 1: PR check dla Apollo

Pierwsze są apollo/backend i apollo/frontend, bo tam powstaje najwięcej zmian. Każde repozytorium dostaje build „PR check” z funkcjami pullRequests dla Bitbucket Cloud i commitStatusPublisher.

Repozytorium PR check
apollo/backend ./gradlew check oraz generowanie OpenAPI
apollo/frontend npm ci, npm run lint, ember test w Chrome headless

Lint frontendu przestaje kończyć się return 0. Istniejące błędy lintu trafiają do pliku wyjątków, żeby nowe błędy zatrzymywały build. W Bitbucket włączamy regułę scalania „co najmniej jeden udany build”.

Gotowe, gdy PR z nieprzechodzącym testem nie da się scalić w obu repozytoriach.

Etap 2: build w repozytorium

Każde repozytorium dostaje katalog ci/ ze skryptami z tabeli konwencji. Build w TeamCity wywołuje jeden skrypt. Bloki scriptContent z logiką przenosimy do skryptów w repozytorium aplikacji. Do teamcity-configuration-as-a-code/.teamcity/scripts/ trafia tylko logika, która nie należy do żadnej aplikacji. PR check dostają też apollo-admin, mikroserwisy i infokiosk.

Gotowe, gdy każdy build aplikacji w TeamCity ma jeden krok, który da się uruchomić lokalnie.

Etap 3: jeden artefakt

Backend buduje raz bootWar z numerem wersji. Ten sam plik war trafia na Tomcat i do obrazu Dockera, który uruchamia go przez java -jar. Obrazy i pliki war trafiają do jednego registry z wersją w nazwie. apollo-docker pobiera obrazy według tagów z .docker-tags i niczego nie buduje. Z apollo-docker.sh znikają get_repos, pull i build_and_push oraz plik docker-compose.build.yaml.

Gotowe, gdy QA i produkcja uruchamiają plik war o tej samej sumie SHA-256 co obraz na środowisku testowym.

Etap 4: wdrożenia jako promocja

Wdrożenie przyjmuje wersję artefaktu, a nie gałąź. Środowisko testowe zespołu dostaje najnowszą wersję ze swojej gałęzi release, ustalaną w czasie builda. To usuwa commity ze zmianą gałęzi testów w konfiguracji. Wdrożenie na produkcję wymaga ręcznego zatwierdzenia w TeamCity i wersji, która przeszła QA. Hosty pochodzą z dynamicznego inventory, zgodnie z planem teamcity-dynamic-targets.md w logintegra-ansible.

Gotowe, gdy nowa gałąź release albo nowy host nie wymaga commitu w teamcity-configuration-as-a-code.

Etap 5: TeamCity bez operacji na serwerach

Budowy takie jak HandleScalewayServerTemplate i ExecuteAnsibleCommand zastępujemy playbookami Ansible i Terraformem, uruchamianymi z logintegra-dev. Odtwarzanie baz przechodzi do narzędzia w repozytorium, np. logintegra-toolbox-cli. TeamCity może takie narzędzie wywołać, ale nie zawiera jego logiki.

Gotowe, gdy konfiguracja TeamCity nie zawiera poleceń scw, ansible-playbook ani pg_restore.

Etap 6: widoczność

TeamCity zbiera wyniki testów z JUnit XML i oznacza niestabilne testy. Slack dostaje powiadomienia tylko o błędach na develop, release-* i master. Każdy PR check trwa krócej niż 15 minut dzięki cache Gradle i npm na agentach.

Gotowe, gdy zespół przez dwa tygodnie nie wyłącza powiadomień z CI.

Ryzyka

Ryzyko Co robimy
Obowiązkowy zielony build blokuje pilne poprawki Administrator repozytorium może scalić PR z pominięciem reguły, a każdy taki przypadek trafia do YouTrack.
Testy backendu wymagają bazy PostgreSQL PR check uruchamia bazę w kontenerze obok builda.
Testy Ember w Chrome headless są niestabilne Niestabilne testy trafiają na listę w TeamCity, a nie są wyłączane po cichu.
Obraz uruchamiający war zachowuje się inaczej niż Tomcat QA działa na tomcat-node, więc różnice wyjdą przed produkcją.
Agenci TeamCity są za słabi na równoległe PR checki Mierzymy kolejkę przez pierwsze dwa tygodnie i dopiero wtedy decydujemy o nowych agentach.

Otwarte pytania

  1. Które registry przechowuje obrazy i pliki war, skoro REGISTRY_URL w .env jest puste?
  2. Czy Bitbucket Pipelines ma przejąć PR checki, jeśli TeamCity po etapie 2 nadal będzie trudny?
  3. Kto zatwierdza wdrożenie na produkcję i czy wystarczy do tego rola w TeamCity?
  4. Czy mikroserwis-sms na Grails 4 i Javie 8 dostaje testy, czy czeka na migrację?

Ostatnia zmiana: 2026-09-30 · Dariusz Bąkowski
Zbudowano: 2026-11-20 10:32 UTC · wersja 1.0.0 · rewizja: 19fcdc12e